Το Ευρωκοινοβούλιο ξεκίνησε πρόσφατα διερεύνηση για την εκπόνηση ενός πιο αντιπροσωπευτικού συστήματος εθνικής φορολόγησης στα κράτη-μέλη, με απώτερο στόχο την πάταξη των παράνομων οικονομικών κινήσεων, την ανέλεγκτη διαφυγή παράνομου χρήματος και του λεγόμενου ξεπλύματος μετά την τέλεση οικονομικών εγκλημάτων.

Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, ήταν αναγκαίος ο προσδιορισμός των πιθανών κρατών που γίνονται αποδέκτες των παραπάνω παράνομων πρακτικών, ελέω του εύκαμπτου φορολογικού τους συστήματος. Ανάμεσα στις χώρες που χαρακτηρίστηκαν ως σύγχρονοι φορολογικοί παράδεισοι για την υποδοχή οικονομικών εισροών ακόμα και από έκνομες ενέργειες ήταν η Κύπρος, αλλά και έξι ακόμα (Μάλτα, Βέλγιο, Ολλανδία, Ουγγαρία, Λουξεμβούργο, Ιρλανδία), με αποτέλεσμα να τεθεί υπό σκέψη η εφαρμογή επιθετικών φορολογικών μεθόδων σε αυτές στο άμεσο μέλλον.

Ο ελλιπής έλεγχος και το παράνομο χρήμα

Τα προγράμματα της “χρυσής βίζας” και η διαδικασία ελέγχου/έκδοσης των διαβατηρίων στις εν λόγω χώρες (και ειδικότερα σε Κύπρο και Μάλτα) αποτελούν σημεία που προβληματίζουν το Ευρωκοινοβούλιο. Γι’ αυτό η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία δείχνει πρόθεση μέχρι και για τη σύσταση νέων ελεγκτικών οργανισμών σε ευρωπαϊκό επίπεδο ή σε επίπεδο ΟΗΕ. Δεν είναι λίγες οι αναφορές που καταγγέλλουν την πρακτική πλούσιων οικονομικών παραγόντων, οι οποίοι βρίσκουν μέσα από τα παραθυράκια του φορολογικού συστήματος και του δικαίου της Ιθαγένειας της Κύπρου τον τρόπο να αποκτούν ευρωπαϊκό διαβατήριο. Εξασφαλίζουν με αυτό τον τρόπο την εξάπλωση των παράνομων επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων και εντός των γεωγραφικών και οικονομικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κατόπιν αυτών, το αίτημα για τη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Οικονομικής Αστυνομίας παραμένει στην ατζέντα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά χρειάζεται άμεσα να πάρει σάρκα και οστά. Εξάλλου, το πρόβλημα δείχνει να ξεφεύγει από τις αρμοδιότητες (αλλά και μερικές φορές και τη θέληση) των εθνικών κρατικών μηχανισμών ελέγχου, οι οποίες δείχνουν ανίκανες να παρέμβουν σε βάθος αλλά και με διάρκεια. Παράλληλα, διερευνάται κατά πόσον είναι εφικτή η σύσταση ενός πανευρωπαϊκού ελεγκτικού οργανισμού, που θα ασχολείται αποκλειστικά με τον εντοπισμό των απαρχών αλλά και του δικτύου, που ακολουθεί η πορεία του βρόμικου χρήματος.